blennen

Lëtzebuergesch
English
to dazzle
Français
éblouir
Deutsch
blenden
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
geblennt

Pronúncia (AFI)

[blˈænən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • blenn
  • blennen
  • blenns
  • blennt
  • geblennt
  • geblenntem
  • geblennten
  • geblennter

Conjugação verbal

Infinitivo
blennen
Particípio passado
geblennt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
blennen
du
blenns
hien / hatt / si
blennt
mir
blennen
dir
blennt
si
blennen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu geblennt
du
hues geblennt
hien / hatt / si
huet geblennt
mir
hu geblennt
dir
hutt geblennt
si
hu geblennt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat geblennt
du
has geblennt
hien / hatt / si
hat geblennt
mir
hate geblennt
dir
hat geblennt
si
hate geblennt
Condicional · Presente
ech
géif / géing blennen
du
géifs / géings blennen
hien / hatt / si
géif / géing blennen
mir
géifen / géinge blennen
dir
géift / géingt blennen
si
géifen / géinge blennen
Condicional · Passado
ech
hätt geblennt
du
häss geblennt
hien / hatt / si
hätt geblennt
mir
hätte geblennt
dir
hätt geblennt
si
hätte geblennt
Imperativo · Presente
du
blenn!
dir
blennt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→