diskreditéieren

Lëtzebuergesch
English
to defame; to appear unreliable (to)
Français
discréditer; se discréditer
Deutsch
in Verruf bringen; sich unglaubwürdig machen
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
diskreditéiert

Pronúncia (AFI)

[diskʀeditˈɜɪəʀən]

Significados e traduções

Significado 1

Deutsch
diskreditieren; in Verruf bringen
Français
discréditer (porter atteinte à)
English
to discredit; to defame
Português
desacreditar
Nederlands
in diskrediet brengen (verdacht maken)

Significado 2

Deutsch
sich in Misskredit bringen; sich unglaubwürdig machen
Français
se discréditer
English
to become discredited (in the eyes of); to appear unreliable (to)
Português
desacreditar-se
Nederlands
in diskrediet raken; vertrouwen verliezen

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • diskreditéier
  • diskreditéieren
  • diskreditéiers
  • diskreditéiert
  • diskreditéiertem
  • diskreditéierten
  • diskreditéierter
  • sech diskreditéieren

Frases de exemplo

  1. dee Schwindel huet d'ganz Firma diskreditéiert

    Significado 1: desacreditar

  2. an de Lounverhandlungen huet d'Patronat sech bei de Leit diskreditéiert

    Significado 2: desacreditar-se

Conjugação verbal

Infinitivo
diskreditéieren
Particípio passado
diskreditéiert
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
diskreditéieren (mech)
du
diskreditéiers (dech)
hien / hatt / si
diskreditéiert (sech)
mir
diskreditéieren (eis)
dir
diskreditéiert (iech)
si
diskreditéieren (sech)
Indicativo · Pretérito composto
ech
hunn (mech) diskreditéiert
du
hues (dech) diskreditéiert
hien / hatt / si
huet (sech) diskreditéiert
mir
hunn (eis) diskreditéiert
dir
hutt (iech) diskreditéiert
si
hunn (sech) diskreditéiert
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat (mech) diskreditéiert
du
has (dech) diskreditéiert
hien / hatt / si
hat (sech) diskreditéiert
mir
haten (eis) diskreditéiert
dir
hat (iech) diskreditéiert
si
haten (sech) diskreditéiert
Condicional · Presente
ech
géif / géing (mech) diskreditéieren
du
géifs / géings (dech) diskreditéieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) diskreditéieren
mir
géifen / géingen (eis) diskreditéieren
dir
géift / géingt (iech) diskreditéieren
si
géifen / géingen (sech) diskreditéieren
Condicional · Passado
ech
hätt (mech) diskreditéiert
du
häss (dech) diskreditéiert
hien / hatt / si
hätt (sech) diskreditéiert
mir
hätten (eis) diskreditéiert
dir
hätt (iech) diskreditéiert
si
hätten (sech) diskreditéiert
Imperativo · Presente
du
diskreditéier (dech)!
dir
diskreditéiert (iech)!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→