expediéieren

Lëtzebuergesch
English
to send; to post; to mail; to dispatch
Français
expédier
Deutsch
[ab]schicken; [ver]senden; aufgeben
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
expediéiert

Pronúncia (AFI)

[ækspedi̯ˈɜɪəʀən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • expediéier
  • expediéieren
  • expediéiers
  • expediéiert

Conjugação verbal

Infinitivo
expediéieren
Particípio passado
expediéiert
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
expediéieren
du
expediéiers
hien / hatt / si
expediéiert
mir
expediéieren
dir
expediéiert
si
expediéieren
Indicativo · Pretérito composto
ech
hunn expediéiert
du
hues expediéiert
hien / hatt / si
huet expediéiert
mir
hunn expediéiert
dir
hutt expediéiert
si
hunn expediéiert
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat expediéiert
du
has expediéiert
hien / hatt / si
hat expediéiert
mir
haten expediéiert
dir
hat expediéiert
si
haten expediéiert
Condicional · Presente
ech
géif / géing expediéieren
du
géifs / géings expediéieren
hien / hatt / si
géif / géing expediéieren
mir
géifen / géingen expediéieren
dir
géift / géingt expediéieren
si
géifen / géingen expediéieren
Condicional · Passado
ech
hätt expediéiert
du
häss expediéiert
hien / hatt / si
hätt expediéiert
mir
hätten expediéiert
dir
hätt expediéiert
si
hätten expediéiert
Imperativo · Presente
du
expediéier!
dir
expediéiert!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→