lächelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
gelächelt

Pronúncia (AFI)

[lˈæɕələn]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • gelächelt
  • lächel
  • lächelen
  • lächels
  • lächelt

Conjugação verbal

Infinitivo
lächelen
Particípio passado
gelächelt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
lächelen
du
lächels
hien / hatt / si
lächelt
mir
lächelen
dir
lächelt
si
lächelen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu gelächelt
du
hues gelächelt
hien / hatt / si
huet gelächelt
mir
hu gelächelt
dir
hutt gelächelt
si
hu gelächelt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat gelächelt
du
has gelächelt
hien / hatt / si
hat gelächelt
mir
hate gelächelt
dir
hat gelächelt
si
hate gelächelt
Condicional · Presente
ech
géif / géing lächelen
du
géifs / géings lächelen
hien / hatt / si
géif / géing lächelen
mir
géifen / géinge lächelen
dir
géift / géingt lächelen
si
géifen / géinge lächelen
Condicional · Passado
ech
hätt gelächelt
du
häss gelächelt
hien / hatt / si
hätt gelächelt
mir
hätte gelächelt
dir
hätt gelächelt
si
hätte gelächelt
Imperativo · Presente
du
lächel!
dir
lächelt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→