Lëtzebuergesch
- English
- mouthpiece [of a wind instrument]; tongue [way of talking]
- Français
- embouchure [d'un instrument à vent]; langue [façon de parler]
- Deutsch
- Mundstück [eines Blasinstruments]; Mundwerk
- Woordsoort
- SUBST N
- Meervoud
- Mondstécker
[mˈontʃtek]
spreektaal
Alleen door de bron gecontroleerde varianten worden voorgesteld.
ech brauch en neit Mondstéck fir meng Klarinett
deng Schwëster huet mir ze vill e frecht Mondstéck
hien huet en déckt Mondstéck