munkelen

Lëtzebuergesch
English
to be rumoured
Français
colporter
Deutsch
munkeln
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
gemunkelt

Pronúncia (AFI)

[mˈuŋkələn]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • gemunkelt
  • gemunkeltem
  • gemunkelten
  • gemunkelter
  • munkel
  • munkelen
  • munkels
  • munkelt

Conjugação verbal

Infinitivo
munkelen
Particípio passado
gemunkelt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
munkelen
du
munkels
hien / hatt / si
munkelt
mir
munkelen
dir
munkelt
si
munkelen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu gemunkelt
du
hues gemunkelt
hien / hatt / si
huet gemunkelt
mir
hu gemunkelt
dir
hutt gemunkelt
si
hu gemunkelt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat gemunkelt
du
has gemunkelt
hien / hatt / si
hat gemunkelt
mir
hate gemunkelt
dir
hat gemunkelt
si
hate gemunkelt
Condicional · Presente
ech
géif / géing munkelen
du
géifs / géings munkelen
hien / hatt / si
géif / géing munkelen
mir
géifen / géinge munkelen
dir
géift / géingt munkelen
si
géifen / géinge munkelen
Condicional · Passado
ech
hätt gemunkelt
du
häss gemunkelt
hien / hatt / si
hätt gemunkelt
mir
hätte gemunkelt
dir
hätt gemunkelt
si
hätte gemunkelt
Imperativo · Presente
du
munkel!
dir
munkelt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→