plapperen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
geplappert

Pronúncia (AFI)

[plˈɑpəʀən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • geplappert
  • plapper
  • plapperen
  • plappers
  • plappert

Conjugação verbal

Infinitivo
plapperen
Particípio passado
geplappert
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
plapperen
du
plappers
hien / hatt / si
plappert
mir
plapperen
dir
plappert
si
plapperen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu geplappert
du
hues geplappert
hien / hatt / si
huet geplappert
mir
hu geplappert
dir
hutt geplappert
si
hu geplappert
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat geplappert
du
has geplappert
hien / hatt / si
hat geplappert
mir
hate geplappert
dir
hat geplappert
si
hate geplappert
Condicional · Presente
ech
géif / géing plapperen
du
géifs / géings plapperen
hien / hatt / si
géif / géing plapperen
mir
géifen / géinge plapperen
dir
géift / géingt plapperen
si
géifen / géinge plapperen
Condicional · Passado
ech
hätt geplappert
du
häss geplappert
hien / hatt / si
hätt geplappert
mir
hätte geplappert
dir
hätt geplappert
si
hätte geplappert
Imperativo · Presente
du
plapper!
dir
plappert!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→