schuckelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
geschuckelt

Pronúncia (AFI)

[ʃˈukələn]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • geschuckelt
  • schuckel
  • schuckelen
  • schuckels
  • schuckelt

Conjugação verbal

Infinitivo
schuckelen
Particípio passado
geschuckelt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
schuckelen (mech)
du
schuckels (dech)
hien / hatt / si
schuckelt (sech)
mir
schuckelen (eis)
dir
schuckelt (iech)
si
schuckelen (sech)
Indicativo · Pretérito composto
ech
hunn (mech) geschuckelt
du
hues (dech) geschuckelt
hien / hatt / si
huet (sech) geschuckelt
mir
hunn (eis) geschuckelt
dir
hutt (iech) geschuckelt
si
hunn (sech) geschuckelt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat (mech) geschuckelt
du
has (dech) geschuckelt
hien / hatt / si
hat (sech) geschuckelt
mir
haten (eis) geschuckelt
dir
hat (iech) geschuckelt
si
haten (sech) geschuckelt
Condicional · Presente
ech
géif / géing (mech) schuckelen
du
géifs / géings (dech) schuckelen
hien / hatt / si
géif / géing (sech) schuckelen
mir
géifen / géingen (eis) schuckelen
dir
géift / géingt (iech) schuckelen
si
géifen / géingen (sech) schuckelen
Condicional · Passado
ech
hätt (mech) geschuckelt
du
häss (dech) geschuckelt
hien / hatt / si
hätt (sech) geschuckelt
mir
hätten (eis) geschuckelt
dir
hätt (iech) geschuckelt
si
hätten (sech) geschuckelt
Imperativo · Presente
du
schuckel (dech)!
dir
schuckelt (iech)!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→