strummen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
sinn
Particípio passado
gestrummt

Pronúncia (AFI)

[ʃtʀˈumən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • gestrummt
  • strumm
  • strummen
  • strumms
  • strummt

Conjugação verbal

Infinitivo
strummen
Particípio passado
gestrummt
Verbo auxiliar
sinn
Indicativo · Presente
ech
strummen
du
strumms
hien / hatt / si
strummt
mir
strummen
dir
strummt
si
strummen
Indicativo · Pretérito composto
ech
si gestrummt
du
bass gestrummt
hien / hatt / si
ass gestrummt
mir
si gestrummt
dir
sidd gestrummt
si
si gestrummt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
war gestrummt
du
waars gestrummt
hien / hatt / si
war gestrummt
mir
ware gestrummt
dir
waart gestrummt
si
ware gestrummt
Condicional · Presente
ech
géif / géing strummen
du
géifs / géings strummen
hien / hatt / si
géif / géing strummen
mir
géifen / géinge strummen
dir
géift / géingt strummen
si
géifen / géinge strummen
Condicional · Passado
ech
wier gestrummt
du
wiers gestrummt
hien / hatt / si
wier gestrummt
mir
wiere gestrummt
dir
wiert gestrummt
si
wiere gestrummt
Imperativo · Presente
du
strumm!
dir
strummt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→