verneinen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
verneint

Pronúncia (AFI)

[fɐnˈɑɪnən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • vernein
  • verneinen
  • verneins
  • verneint

Conjugação verbal

Infinitivo
verneinen
Particípio passado
verneint
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
verneinen
du
verneins
hien / hatt / si
verneint
mir
verneinen
dir
verneint
si
verneinen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu verneint
du
hues verneint
hien / hatt / si
huet verneint
mir
hu verneint
dir
hutt verneint
si
hu verneint
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat verneint
du
has verneint
hien / hatt / si
hat verneint
mir
hate verneint
dir
hat verneint
si
hate verneint
Condicional · Presente
ech
géif / géing verneinen
du
géifs / géings verneinen
hien / hatt / si
géif / géing verneinen
mir
géifen / géinge verneinen
dir
géift / géingt verneinen
si
géifen / géinge verneinen
Condicional · Passado
ech
hätt verneint
du
häss verneint
hien / hatt / si
hätt verneint
mir
hätte verneint
dir
hätt verneint
si
hätte verneint
Imperativo · Presente
du
vernein!
dir
verneint!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→