wiergen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
gewiergt

Pronúncia (AFI)

[vˈiːɐ̯ʑən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • gewiergt
  • wierg
  • wiergen
  • wiergs
  • wiergt

Conjugação verbal

Infinitivo
wiergen
Particípio passado
gewiergt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
wiergen
du
wiergs
hien / hatt / si
wiergt
mir
wiergen
dir
wiergt
si
wiergen
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu gewiergt
du
hues gewiergt
hien / hatt / si
huet gewiergt
mir
hu gewiergt
dir
hutt gewiergt
si
hu gewiergt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat gewiergt
du
has gewiergt
hien / hatt / si
hat gewiergt
mir
hate gewiergt
dir
hat gewiergt
si
hate gewiergt
Condicional · Presente
ech
géif / géing wiergen
du
géifs / géings wiergen
hien / hatt / si
géif / géing wiergen
mir
géifen / géinge wiergen
dir
géift / géingt wiergen
si
géifen / géinge wiergen
Condicional · Passado
ech
hätt gewiergt
du
häss gewiergt
hien / hatt / si
hätt gewiergt
mir
hätte gewiergt
dir
hätt gewiergt
si
hätte gewiergt
Imperativo · Presente
du
wierg!
dir
wiergt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→