akzeptéieren

Lëtzebuergesch
English
to accept
Français
accepter; tolérer
Deutsch
annehmen; aufnehmen; dulden
Type
VRB
Synonym
unhuelen
Auxiliary
hunn
Participe passé
akzeptéiert

Aussprache (IPA)

[ɑktsæptˈɜɪəʀən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
akzeptieren; annehmen (zustimmen)
Français
accepter (approuver)
English
to accept (to approve)
Português
aceitar (aprovar)
Nederlands
instemmen met; goedkeuren

Synonyme

unhuelen

Bedeutung 2

Deutsch
akzeptieren; aufnehmen
Français
accepter (accueillir)
English
to accept (to welcome)
Português
aceitar; acolher
Nederlands
accepteren (welkom heten)

Bedeutung 3

Deutsch
akzeptieren; annehmen; dulden
Français
accepter; tolérer
English
to accept (to tolerate)
Português
aceitar (tolerar)
Nederlands
accepteren; dulden

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • akzeptéier
  • akzeptéieren
  • akzeptéiers
  • akzeptéiert
  • akzeptéiertem
  • akzeptéierten
  • akzeptéierter

Anwendungsbeispiele

  1. jiddereen huet déi gutt Propositioun akzeptéiert

    Bedeutung 1: akzeptieren; annehmen

  2. de Kompromëss gouf vun alle Betraffenen akzeptéiert

    Bedeutung 1: akzeptieren; annehmen

  3. mir akzeptéieren dech an eiser Mëtt

    Bedeutung 2: akzeptieren; aufnehmen

  4. mäi Frënd gouf direkt vun der ganzer Famill akzeptéiert

    Bedeutung 2: akzeptieren; aufnehmen

  5. eise Chef akzeptéiert absolut keng Kritik

    Bedeutung 3: akzeptieren; annehmen; dulden

  6. du muss akzeptéieren , datt net ëmmer alles esou ka goen, wéi s du et gären häss!

    Bedeutung 3: akzeptieren; annehmen; dulden

  7. dat kann ech net akzeptéieren !

    Bedeutung 3: akzeptieren; annehmen; dulden

Konjugation

Infinitiv
akzeptéieren
Partizip Perfekt
akzeptéiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
akzeptéieren
du
akzeptéiers
hien / hatt / si
akzeptéiert
mir
akzeptéieren
dir
akzeptéiert
si
akzeptéieren
Indikativ · Perfekt
ech
hunn akzeptéiert
du
hues akzeptéiert
hien / hatt / si
huet akzeptéiert
mir
hunn akzeptéiert
dir
hutt akzeptéiert
si
hunn akzeptéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat akzeptéiert
du
has akzeptéiert
hien / hatt / si
hat akzeptéiert
mir
haten akzeptéiert
dir
hat akzeptéiert
si
haten akzeptéiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing akzeptéieren
du
géifs / géings akzeptéieren
hien / hatt / si
géif / géing akzeptéieren
mir
géifen / géingen akzeptéieren
dir
géift / géingt akzeptéieren
si
géifen / géingen akzeptéieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt akzeptéiert
du
häss akzeptéiert
hien / hatt / si
hätt akzeptéiert
mir
hätten akzeptéiert
dir
hätt akzeptéiert
si
hätten akzeptéiert
Imperativ · Präsens
du
akzeptéier!
dir
akzeptéiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →