ausbreeden

Lëtzebuergesch
English
to open (out); to spread
Français
déployer; se répandre
Deutsch
ausbreiten; sich ausbreiten
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
ausgebreet

Aussprache (IPA)

[ˈæːʊsbʀeːdən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
ausbreiten
Français
étendre; déployer
English
to spread (out); to open (out) (a towel, wings)
Português
estender; desdobrar; abrir
Nederlands
uitspreiden

Bedeutung 2

Deutsch
sich ausbreiten (sich verbreiten)
Français
se propager; se répandre
English
to spread (through an area)
Português
espalhar-se; propagar-se
Nederlands
zich uitbreiden; zich verspreiden

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • ausbreeden
  • ausbreet
  • ausbreets
  • ausgebreet
  • ausgebreetem
  • ausgebreeten
  • ausgebreeter
  • auszebreeden
  • sech ausbreeden

Anwendungsbeispiele

  1. d'Touristen hunn hir Bueddicher op der Plage ausgebreet

    Bedeutung 1: ausbreiten

  2. den Héngerdéif breet seng Flilleken aus a flitt fort

    Bedeutung 1: ausbreiten

  3. d'Feier huet sech séier ausgebreet

    Bedeutung 2: sich ausbreiten

  4. am 14. Joerhonnert huet d'Pescht sech a ganz Europa ausgebreet

    Bedeutung 2: sich ausbreiten

  5. am Februar 2020 wousst nach keen, wéi rasant de Coronavirus sech an der Welt géif ausbreeden

    Bedeutung 2: sich ausbreiten

Konjugation

Infinitiv
ausbreeden
Partizip Perfekt
ausgebreet
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
breeden aus
du
breets aus
hien / hatt / si
breet (sech) aus
mir
breeden aus
dir
breet aus
si
breeden (sech) aus
Indikativ · Perfekt
ech
hunn ausgebreet
du
hues ausgebreet
hien / hatt / si
huet (sech) ausgebreet
mir
hunn ausgebreet
dir
hutt ausgebreet
si
hunn (sech) ausgebreet
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat ausgebreet
du
has ausgebreet
hien / hatt / si
hat (sech) ausgebreet
mir
haten ausgebreet
dir
hat ausgebreet
si
haten (sech) ausgebreet
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing ausbreeden
du
géifs / géings ausbreeden
hien / hatt / si
géif / géing (sech) ausbreeden
mir
géifen / géingen ausbreeden
dir
géift / géingt ausbreeden
si
géifen / géingen (sech) ausbreeden
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt ausgebreet
du
häss ausgebreet
hien / hatt / si
hätt (sech) ausgebreet
mir
hätten ausgebreet
dir
hätt ausgebreet
si
hätten (sech) ausgebreet
Imperativ · Präsens
du
breet aus!
dir
breet aus!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →