ausrutschen

Lëtzebuergesch
English
to slip; to allow to slip
Français
glisser; déraper
Deutsch
ausgleiten; abrutschen
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
ausgerutscht

Aussprooch (IPA)

[ˈæːʊsʀutʃən]

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ausgerutscht
  • ausrutschen
  • ausrutschs
  • ausrutscht
  • auszerutschen

Konjugatioun

Infinitiv
ausrutschen
Partizip
ausgerutscht
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
rutschen aus
du
rutschs aus
hien / hatt / si
rutscht aus
mir
rutschen aus
dir
rutscht aus
si
rutschen aus
Indikativ · Passé composé
ech
sinn ausgerutscht
du
bass ausgerutscht
hien / hatt / si
ass ausgerutscht
mir
sinn ausgerutscht
dir
sidd ausgerutscht
si
sinn ausgerutscht
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war ausgerutscht
du
waars ausgerutscht
hien / hatt / si
war ausgerutscht
mir
waren ausgerutscht
dir
waart ausgerutscht
si
waren ausgerutscht
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ausrutschen
du
géifs / géings ausrutschen
hien / hatt / si
géif / géing ausrutschen
mir
géifen / géingen ausrutschen
dir
géift / géingt ausrutschen
si
géifen / géingen ausrutschen
Conditionnel · Passé
ech
wier ausgerutscht
du
wiers ausgerutscht
hien / hatt / si
wier ausgerutscht
mir
wieren ausgerutscht
dir
wiert ausgerutscht
si
wieren ausgerutscht
Imperativ · Present
du
rutsch aus!
dir
rutscht aus!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →