ausscheeden

Lëtzebuergesch
English
to excrete; to be eliminated
Français
sécréter; être éliminé
Deutsch
ausscheiden
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
ausgescheet; ausgescheet

Aussprache (IPA)

[ˈæːʊsʃeːdən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
ausscheiden (absondern)
Français
éliminer; sécréter (par les pores)
English
to discharge; to excrete
Português
eliminar; segregar (pelos poros)
Nederlands
uitscheiden; afscheiden (uit het lichaam)

Bedeutung 2

Deutsch
ausscheiden (aus einem Wettbewerb)
Français
ne pas être retenu; être éliminé (lors d'une procédure de sélection)
English
to be eliminated (from a competition)
Português
não ser admitido; ser eliminado (durante um processo de seleção)
Nederlands
uitvallen; uitgeschakeld worden (bij een wedstrijd)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • ausgescheet
  • ausgescheetem
  • ausgescheeten
  • ausgescheeter
  • ausscheeden
  • ausscheet
  • ausscheets
  • auszescheeden

Anwendungsbeispiele

  1. de Kierper scheet Flëssegkeet aus

    Bedeutung 1: ausscheiden

  2. eng Partie vun de Gëftstoffer aus dem Kierper ginn iwwer d'Nieren an d'Blos ausgescheet

    Bedeutung 1: ausscheiden

  3. verschidden Déieren a Planze scheede gëfteg Substanzen aus

    Bedeutung 1: ausscheiden

  4. am Concours sinn zwee Drëttel vun de Kandidaten ausgescheet , well se net déi néideg Qualifikatiounen haten

    Bedeutung 2: ausscheiden

  5. eis Ekipp ass schonn an der zweeter Ronn ausgescheet

    Bedeutung 2: ausscheiden

Konjugation

Infinitiv
ausscheeden
Partizip Perfekt
ausgescheet
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
scheeden aus
du
scheets aus
hien / hatt / si
scheet aus
mir
scheeden aus
dir
scheet aus
si
scheeden aus
Indikativ · Perfekt
ech
hunn ausgescheet
du
hues ausgescheet
hien / hatt / si
huet ausgescheet
mir
hunn ausgescheet
dir
hutt ausgescheet
si
hunn ausgescheet
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat ausgescheet
du
has ausgescheet
hien / hatt / si
hat ausgescheet
mir
haten ausgescheet
dir
hat ausgescheet
si
haten ausgescheet
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing ausscheeden
du
géifs / géings ausscheeden
hien / hatt / si
géif / géing ausscheeden
mir
géifen / géingen ausscheeden
dir
géift / géingt ausscheeden
si
géifen / géingen ausscheeden
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt ausgescheet
du
häss ausgescheet
hien / hatt / si
hätt ausgescheet
mir
hätten ausgescheet
dir
hätt ausgescheet
si
hätten ausgescheet
Imperativ · Präsens
du
scheet aus!
dir
scheet aus!
Indikativ · Präsens
ech
scheeden aus
du
scheets aus
hien / hatt / si
scheet aus
mir
scheeden aus
dir
scheet aus
si
scheeden aus
Indikativ · Perfekt
ech
sinn ausgescheet
du
bass ausgescheet
hien / hatt / si
ass ausgescheet
mir
sinn ausgescheet
dir
sidd ausgescheet
si
sinn ausgescheet
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war ausgescheet
du
waars ausgescheet
hien / hatt / si
war ausgescheet
mir
waren ausgescheet
dir
waart ausgescheet
si
waren ausgescheet
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing ausscheeden
du
géifs / géings ausscheeden
hien / hatt / si
géif / géing ausscheeden
mir
géifen / géingen ausscheeden
dir
géift / géingt ausscheeden
si
géifen / géingen ausscheeden
Konditional · Vergangenheit
ech
wier ausgescheet
du
wiers ausgescheet
hien / hatt / si
wier ausgescheet
mir
wieren ausgescheet
dir
wiert ausgescheet
si
wieren ausgescheet

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →