bimmelen

Lëtzebuergesch
English
to chime; to get laid; to fuck
Français
carillonner; baiser; se taper
Deutsch
bimmeln; vögeln; flachlegen
Type
VRB
Synonym
biischten; buppen; fécken; käipen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebimmelt

Aussprache (IPA)

[bˈimələn]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
bimmeln
Français
sonner; carillonner
English
to ring; to chime
Português
tocar; tilintar
Nederlands
rinkelen; (over)gaan; klingelen

Bedeutung 2

umgangssprachlich

Deutsch
poppen; bumsen
Français
niquer (faire l'amour)
English
to shag; to fuck
Português
coisar (fazer amor)
Nederlands
neuken

Bedeutung 3

umgangssprachlich

Deutsch
vernaschen; flachlegen
Français
niquer; se faire
English
to shag; to fuck
Português
fazer truca-truca com; ir para a cama com
Nederlands
neuken; naaien

Synonyme

verkasematuckelen

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • bimmel
  • bimmelen
  • bimmels
  • bimmelt
  • gebimmelt
  • gebimmeltem
  • gebimmelten
  • gebimmelter

Anwendungsbeispiele

  1. wéi der Fra hiren Handy gebimmelt huet , ass se direkt opgesprongen

    Bedeutung 1: bimmeln

  2. déi kleng Klack iwwer der Dier bimmelt all Kéier, wann een erakënnt

    Bedeutung 1: bimmeln

  3. kee vun eis war op der Sich no enger fester Bezéiung, mer wollte just bimmelen

    umgangssprachlich

    Bedeutung 2: poppen; bumsen

  4. ech kann et kaum erwaarden, den Owend heemzekommen an dech esou richteg ze bimmelen

    umgangssprachlich

    Bedeutung 3: vernaschen; flachlegen

  5. du kanns esou vill Leit bimmelen , wéi s de wëlls, mee vergiess d'Kondomer net!

    umgangssprachlich

    Bedeutung 3: vernaschen; flachlegen

Konjugation

Infinitiv
bimmelen
Partizip Perfekt
gebimmelt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
bimmelen
du
bimmels
hien / hatt / si
bimmelt
mir
bimmelen
dir
bimmelt
si
bimmelen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gebimmelt
du
hues gebimmelt
hien / hatt / si
huet gebimmelt
mir
hu gebimmelt
dir
hutt gebimmelt
si
hu gebimmelt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gebimmelt
du
has gebimmelt
hien / hatt / si
hat gebimmelt
mir
hate gebimmelt
dir
hat gebimmelt
si
hate gebimmelt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing bimmelen
du
géifs / géings bimmelen
hien / hatt / si
géif / géing bimmelen
mir
géifen / géinge bimmelen
dir
géift / géingt bimmelen
si
géifen / géinge bimmelen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gebimmelt
du
häss gebimmelt
hien / hatt / si
hätt gebimmelt
mir
hätte gebimmelt
dir
hätt gebimmelt
si
hätte gebimmelt
Imperativ · Präsens
du
bimmel!
dir
bimmelt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →