LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to blanch sth.
- Français
- blanchir
- Deutsch
- blanchieren; abbrühen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- blanchéiert
blanchéieren
Aussprache (IPA)
[blɑ̃ːʃˈɜɪəʀən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- blanchieren
- Français
- blanchir (des aliments)
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- blanchéier
- blanchéieren
- blanchéiers
- blanchéiert
- blanchéiertem
- blanchéierten
- blanchéierter
Anwendungsbeispiele
ech hunn d'Boune blanchéiert , ier ech se agefruer hunn
Bedeutung: blanchieren
Konjugation
- Infinitiv
- blanchéieren
- Partizip Perfekt
- blanchéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- blanchéieren
- du
- blanchéiers
- hien / hatt / si
- blanchéiert
- mir
- blanchéieren
- dir
- blanchéiert
- si
- blanchéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu blanchéiert
- du
- hues blanchéiert
- hien / hatt / si
- huet blanchéiert
- mir
- hu blanchéiert
- dir
- hutt blanchéiert
- si
- hu blanchéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat blanchéiert
- du
- has blanchéiert
- hien / hatt / si
- hat blanchéiert
- mir
- hate blanchéiert
- dir
- hat blanchéiert
- si
- hate blanchéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing blanchéieren
- du
- géifs / géings blanchéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing blanchéieren
- mir
- géifen / géinge blanchéieren
- dir
- géift / géingt blanchéieren
- si
- géifen / géinge blanchéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt blanchéiert
- du
- häss blanchéiert
- hien / hatt / si
- hätt blanchéiert
- mir
- hätte blanchéiert
- dir
- hätt blanchéiert
- si
- hätte blanchéiert
Imperativ · Präsens
- du
- blanchéier!
- dir
- blanchéiert!