blocken

Lëtzebuergesch
English
to block; to stonewall sth.
Français
bloquer qc.
Deutsch
blocken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geblockt

Aussprache (IPA)

[blˈokən]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • block
  • blocken
  • blocks
  • blockt
  • geblockt

Konjugation

Infinitiv
blocken
Partizip Perfekt
geblockt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
blocken
du
blocks
hien / hatt / si
blockt
mir
blocken
dir
blockt
si
blocken
Indikativ · Perfekt
ech
hu geblockt
du
hues geblockt
hien / hatt / si
huet geblockt
mir
hu geblockt
dir
hutt geblockt
si
hu geblockt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat geblockt
du
has geblockt
hien / hatt / si
hat geblockt
mir
hate geblockt
dir
hat geblockt
si
hate geblockt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing blocken
du
géifs / géings blocken
hien / hatt / si
géif / géing blocken
mir
géifen / géinge blocken
dir
géift / géingt blocken
si
géifen / géinge blocken
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt geblockt
du
häss geblockt
hien / hatt / si
hätt geblockt
mir
hätte geblockt
dir
hätt geblockt
si
hätte geblockt
Imperativ · Präsens
du
block!
dir
blockt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →