blocken

Lëtzebuergesch
English
to block; to stonewall sth.
Français
bloquer qc.
Deutsch
blocken
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
geblockt

Pronúncia (AFI)

[blˈokən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • block
  • blocken
  • blocks
  • blockt
  • geblockt

Conjugação verbal

Infinitivo
blocken
Particípio passado
geblockt
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
blocken
du
blocks
hien / hatt / si
blockt
mir
blocken
dir
blockt
si
blocken
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu geblockt
du
hues geblockt
hien / hatt / si
huet geblockt
mir
hu geblockt
dir
hutt geblockt
si
hu geblockt
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat geblockt
du
has geblockt
hien / hatt / si
hat geblockt
mir
hate geblockt
dir
hat geblockt
si
hate geblockt
Condicional · Presente
ech
géif / géing blocken
du
géifs / géings blocken
hien / hatt / si
géif / géing blocken
mir
géifen / géinge blocken
dir
géift / géingt blocken
si
géifen / géinge blocken
Condicional · Passado
ech
hätt geblockt
du
häss geblockt
hien / hatt / si
hätt geblockt
mir
hätte geblockt
dir
hätt geblockt
si
hätte geblockt
Imperativo · Presente
du
block!
dir
blockt!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→