brëllen

Lëtzebuergesch
English
to shout; to scream; to yell at; to cry
Français
hurler; crier après; pleurer
Deutsch
brüllen; ausschimpfen; heulen
Type
VRB
Synonym
jäize mat; blären; bierelen; kräischen; jäizen
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebrëllt

Aussprache (IPA)

[bʀˈələn]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
brüllen (schreien)
Français
crier; hurler
English
to scream; to shout
Português
gritar; berrar
Nederlands
schreeuwen; brullen

Synonyme

bierelen · blären · jäizen

Bedeutung 2

umgangssprachlich

Deutsch
brüllen (schreien)
Français
hurler (crier)
English
to scream
Português
gritar; berrar
Nederlands
schreeuwen; brullen

Synonyme

bierelen · jäizen

Bedeutung 3

umgangssprachlich

Deutsch
schimpfen mit; ausschimpfen
Français
gronder; crier après
English
to shout at; to yell at
Português
ralhar com; berrar com
Nederlands
uitvaren tegen; uitkafferen

Synonyme

jäize mat

Bedeutung 4

umgangssprachlich

Deutsch
heulen (weinen)
Français
pleurer (verser des larmes)
English
to cry (to weep)
Português
chorar (verter lágrimas)
Nederlands
huilen

Synonyme

blären · kräischen

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • brëll
  • brëlle mat
  • brëllen
  • brëlls
  • brëllt
  • gebrëllt

Anwendungsbeispiele

  1. de Chauffer huet eppes aus sengem Auto gebrëllt , mee ech hunn net verstane wat

    Bedeutung 1: brüllen

  2. dee Blesséierte brëllt vu Péng!

    umgangssprachlich

    Bedeutung 2: brüllen

  3. déi Jonk hunn esou gebrëllt , datt ee se scho vu Wäitem héieren huet

    umgangssprachlich

    Bedeutung 2: brüllen

  4. d'Fannen hu gebrëllt ewéi d'Ieselen!

    umgangssprachlich

    Bedeutung 2: brüllen

  5. de Papp huet mat de Bouwe gebrëllt , well se net gefollegt haten

    umgangssprachlich

    Bedeutung 3: schimpfen mit; ausschimpfen

  6. brëll dach net fir all Klengegkeet!

    umgangssprachlich

    Bedeutung 4: heulen

Konjugation

Infinitiv
brëllen
Partizip Perfekt
gebrëllt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
brëllen
du
brëlls
hien / hatt / si
brëllt
mir
brëllen
dir
brëllt
si
brëllen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gebrëllt
du
hues gebrëllt
hien / hatt / si
huet gebrëllt
mir
hu gebrëllt
dir
hutt gebrëllt
si
hu gebrëllt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gebrëllt
du
has gebrëllt
hien / hatt / si
hat gebrëllt
mir
hate gebrëllt
dir
hat gebrëllt
si
hate gebrëllt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing brëllen
du
géifs / géings brëllen
hien / hatt / si
géif / géing brëllen
mir
géifen / géinge brëllen
dir
géift / géingt brëllen
si
géifen / géinge brëllen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gebrëllt
du
häss gebrëllt
hien / hatt / si
hätt gebrëllt
mir
hätte gebrëllt
dir
hätt gebrëllt
si
hätte gebrëllt
Imperativ · Präsens
du
brëll!
dir
brëllt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →