bummelen
Lëtzebuergesch
- English
- to stroll; to loiter; to saunter; to amble; to hang behind; to dander
- Français
- flâner; traîner; vadrouiller
- Deutsch
- bummeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- gebummelt
Aussprache (IPA)
[bˈumələn]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- bummel
- bummelen
- bummels
- bummelt
- gebummelt
Konjugation
- Infinitiv
- bummelen
- Partizip Perfekt
- gebummelt
- Hilfsverb
- sinn
Indikativ · Präsens
- ech
- bummelen
- du
- bummels
- hien / hatt / si
- bummelt
- mir
- bummelen
- dir
- bummelt
- si
- bummelen
Indikativ · Perfekt
- ech
- si gebummelt
- du
- bass gebummelt
- hien / hatt / si
- ass gebummelt
- mir
- si gebummelt
- dir
- sidd gebummelt
- si
- si gebummelt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- war gebummelt
- du
- waars gebummelt
- hien / hatt / si
- war gebummelt
- mir
- ware gebummelt
- dir
- waart gebummelt
- si
- ware gebummelt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing bummelen
- du
- géifs / géings bummelen
- hien / hatt / si
- géif / géing bummelen
- mir
- géifen / géinge bummelen
- dir
- géift / géingt bummelen
- si
- géifen / géinge bummelen
Konditional · Vergangenheit
- ech
- wier gebummelt
- du
- wiers gebummelt
- hien / hatt / si
- wier gebummelt
- mir
- wiere gebummelt
- dir
- wiert gebummelt
- si
- wiere gebummelt
Imperativ · Präsens
- du
- bummel!
- dir
- bummelt!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →