LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to confront (with)
- Français
- confronter (avec)
- Deutsch
- konfrontieren (mit)
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- confrontéiert
confrontéieren
Aussprache (IPA)
[kɔ̃ːfʀɔ̃ːtˈɜɪəʀən]
Gebrauchshinweise
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- confrontéier
- confrontéieren
- confrontéiers
- confrontéiert
- confrontéiertem
- confrontéierten
- confrontéierter
Konjugation
- Infinitiv
- confrontéieren
- Partizip Perfekt
- confrontéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- confrontéieren
- du
- confrontéiers
- hien / hatt / si
- confrontéiert
- mir
- confrontéieren
- dir
- confrontéiert
- si
- confrontéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu confrontéiert
- du
- hues confrontéiert
- hien / hatt / si
- huet confrontéiert
- mir
- hu confrontéiert
- dir
- hutt confrontéiert
- si
- hu confrontéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat confrontéiert
- du
- has confrontéiert
- hien / hatt / si
- hat confrontéiert
- mir
- hate confrontéiert
- dir
- hat confrontéiert
- si
- hate confrontéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing confrontéieren
- du
- géifs / géings confrontéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing confrontéieren
- mir
- géifen / géinge confrontéieren
- dir
- géift / géingt confrontéieren
- si
- géifen / géinge confrontéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt confrontéiert
- du
- häss confrontéiert
- hien / hatt / si
- hätt confrontéiert
- mir
- hätte confrontéiert
- dir
- hätt confrontéiert
- si
- hätte confrontéiert
Imperativ · Präsens
- du
- confrontéier!
- dir
- confrontéiert!