conjuguéieren

Lëtzebuergesch
English
to conjugate
Français
conjuguer
Deutsch
konjugieren
Woordsoort
VRB
Hulpwerkwoord
hunn
Voltooid deelwoord
conjuguéiert

Uitspraak (IPA)

[kɔ̃ːʒyɡˈɜɪəʀən]

Gebruiksnotities

Spellingvarianten

Alleen door de bron gecontroleerde varianten worden voorgesteld.

  • conjuguéier
  • conjuguéieren
  • conjuguéiers
  • conjuguéiert
  • conjuguéiertem
  • conjuguéierten
  • conjuguéierter

Werkwoordvervoeging

Infinitief
conjuguéieren
Voltooid deelwoord
conjuguéiert
Hulpwerkwoord
hunn
Aantonende wijs · Tegenwoordige tijd
ech
conjuguéieren
du
conjuguéiers
hien / hatt / si
conjuguéiert
mir
conjuguéieren
dir
conjuguéiert
si
conjuguéieren
Aantonende wijs · Voltooid tegenwoordige tijd
ech
hu conjuguéiert
du
hues conjuguéiert
hien / hatt / si
huet conjuguéiert
mir
hu conjuguéiert
dir
hutt conjuguéiert
si
hu conjuguéiert
Aantonende wijs · Voltooid verleden tijd
ech
hat conjuguéiert
du
has conjuguéiert
hien / hatt / si
hat conjuguéiert
mir
hate conjuguéiert
dir
hat conjuguéiert
si
hate conjuguéiert
Voorwaardelijke wijs · Tegenwoordige tijd
ech
géif / géing conjuguéieren
du
géifs / géings conjuguéieren
hien / hatt / si
géif / géing conjuguéieren
mir
géifen / géinge conjuguéieren
dir
géift / géingt conjuguéieren
si
géifen / géinge conjuguéieren
Voorwaardelijke wijs · Verleden tijd
ech
hätt conjuguéiert
du
häss conjuguéiert
hien / hatt / si
hätt conjuguéiert
mir
hätte conjuguéiert
dir
hätt conjuguéiert
si
hätte conjuguéiert
Gebiedende wijs · Tegenwoordige tijd
du
conjuguéier!
dir
conjuguéiert!

Bron: ZLS / LOD · juli 2026 · CC0

→