conjuguéieren

Lëtzebuergesch
English
to conjugate
Français
conjuguer
Deutsch
konjugieren
Tipo
VRB
Verbo auxiliar
hunn
Particípio passado
conjuguéiert

Pronúncia (AFI)

[kɔ̃ːʒyɡˈɜɪəʀən]

Notas de uso

Variantes ortográficas

São sugeridas apenas variantes verificadas pela fonte.

  • conjuguéier
  • conjuguéieren
  • conjuguéiers
  • conjuguéiert
  • conjuguéiertem
  • conjuguéierten
  • conjuguéierter

Conjugação verbal

Infinitivo
conjuguéieren
Particípio passado
conjuguéiert
Verbo auxiliar
hunn
Indicativo · Presente
ech
conjuguéieren
du
conjuguéiers
hien / hatt / si
conjuguéiert
mir
conjuguéieren
dir
conjuguéiert
si
conjuguéieren
Indicativo · Pretérito composto
ech
hu conjuguéiert
du
hues conjuguéiert
hien / hatt / si
huet conjuguéiert
mir
hu conjuguéiert
dir
hutt conjuguéiert
si
hu conjuguéiert
Indicativo · Mais-que-perfeito
ech
hat conjuguéiert
du
has conjuguéiert
hien / hatt / si
hat conjuguéiert
mir
hate conjuguéiert
dir
hat conjuguéiert
si
hate conjuguéiert
Condicional · Presente
ech
géif / géing conjuguéieren
du
géifs / géings conjuguéieren
hien / hatt / si
géif / géing conjuguéieren
mir
géifen / géinge conjuguéieren
dir
géift / géingt conjuguéieren
si
géifen / géinge conjuguéieren
Condicional · Passado
ech
hätt conjuguéiert
du
häss conjuguéiert
hien / hatt / si
hätt conjuguéiert
mir
hätte conjuguéiert
dir
hätt conjuguéiert
si
hätte conjuguéiert
Imperativo · Presente
du
conjuguéier!
dir
conjuguéiert!

Fonte: ZLS / LOD · julho de 2026 · CC0

→