coordonéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to coordinate
- Français
- coordonner
- Deutsch
- koordinieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- coordonéiert
Aussprache (IPA)
[koːɔʀdonˈɜɪəʀən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- coordonéier
- coordonéieren
- coordonéiers
- coordonéiert
- coordonéiertem
- coordonéierten
- coordonéierter
Konjugation
- Infinitiv
- coordonéieren
- Partizip Perfekt
- coordonéiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- coordonéieren
- du
- coordonéiers
- hien / hatt / si
- coordonéiert
- mir
- coordonéieren
- dir
- coordonéiert
- si
- coordonéieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu coordonéiert
- du
- hues coordonéiert
- hien / hatt / si
- huet coordonéiert
- mir
- hu coordonéiert
- dir
- hutt coordonéiert
- si
- hu coordonéiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat coordonéiert
- du
- has coordonéiert
- hien / hatt / si
- hat coordonéiert
- mir
- hate coordonéiert
- dir
- hat coordonéiert
- si
- hate coordonéiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing coordonéieren
- du
- géifs / géings coordonéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing coordonéieren
- mir
- géifen / géinge coordonéieren
- dir
- géift / géingt coordonéieren
- si
- géifen / géinge coordonéieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt coordonéiert
- du
- häss coordonéiert
- hien / hatt / si
- hätt coordonéiert
- mir
- hätte coordonéiert
- dir
- hätt coordonéiert
- si
- hätte coordonéiert
Imperativ · Präsens
- du
- coordonéier!
- dir
- coordonéiert!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →