dierfen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch

Aussprooch (IPA)

[dˈiːɐ̯fən]

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • dierf
  • dierfen
  • dierfs
  • dierft
  • dierften
  • dierfts
  • duerft
  • duerften
  • duerfts
  • geduerft

Konjugatioun

Infinitiv
dierfen
Partizip
geduerft
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
dierf
du
dierfs
hien / hatt / si
dierf
mir
dierfen
dir
dierft
si
dierfen
Indikativ · Imparfait
ech
duerft
du
duerfts
hien / hatt / si
duerft
mir
duerften
dir
duerft
si
duerften
Indikativ · Passé composé
ech
hu geduerft
du
hues geduerft
hien / hatt / si
huet geduerft
mir
hu geduerft
dir
hutt geduerft
si
hu geduerft
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geduerft
du
has geduerft
hien / hatt / si
hat geduerft
mir
hate geduerft
dir
hat geduerft
si
hate geduerft
Conditionnel · presentSimple
ech
dierft
du
dierfts
hien / hatt / si
dierft
mir
dierften
dir
dierft
si
dierften
Conditionnel · Present
ech
géif / géing dierfen
du
géifs / géings dierfen
hien / hatt / si
géif / géing dierfen
mir
géifen / géingen dierfen
dir
géift / géingt dierfen
si
géifen / géingen dierfen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geduerft
du
häss geduerft
hien / hatt / si
hätt geduerft
mir
hätte geduerft
dir
hätt geduerft
si
hätte geduerft

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →