kasséieren

Lëtzebuergesch
English
to quash
Français
casser; annuler
Deutsch
kassieren; aufheben

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
kassieren; aufheben (ein Gerichtsurteil)
Français
casser; annuler (un jugement)
English
to quash (a verdict)
Português
anular; invalidar (um julgamento)
Nederlands
vernietigen (een vonnis)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • kasséier
  • kasséieren
  • kasséiers
  • kasséiert
  • kasséiertem
  • kasséierten
  • kasséierter

Beispillsätz

  1. d'Urteel gouf an zweeter Instanz kasséiert

    Bedeitung: casser; annuler

Konjugatioun

Infinitiv
kasséieren
Partizip
kasséiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
kasséieren
du
kasséiers
hien / hatt / si
kasséiert
mir
kasséieren
dir
kasséiert
si
kasséieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu kasséiert
du
hues kasséiert
hien / hatt / si
huet kasséiert
mir
hu kasséiert
dir
hutt kasséiert
si
hu kasséiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat kasséiert
du
has kasséiert
hien / hatt / si
hat kasséiert
mir
hate kasséiert
dir
hat kasséiert
si
hate kasséiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing kasséieren
du
géifs / géings kasséieren
hien / hatt / si
géif / géing kasséieren
mir
géifen / géinge kasséieren
dir
géift / géingt kasséieren
si
géifen / géinge kasséieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt kasséiert
du
häss kasséiert
hien / hatt / si
hätt kasséiert
mir
hätte kasséiert
dir
hätt kasséiert
si
hätte kasséiert
Imperativ · Present
du
kasséier!
dir
kasséiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →