Lëtzebuergesch
- English
- Français
- contigu; limitrophe
- Deutsch
- angrenzend
| Adjektivformen | Lëtzebuergesch |
|---|---|
| Positiv · Singular · Männlech · Nominativ | ugrenzenden |
| Positiv · Singular · Männlech · Akkusativ | ugrenzenden |
| Positiv · Singular · Männlech · Dativ | ugrenzenden |
| Positiv · Singular · Männlech · Genitiv | ugrenzenden |
| Positiv · Singular · Weiblech · Nominativ | ugrenzend |
| Positiv · Singular · Weiblech · Akkusativ | ugrenzend |
| Positiv · Singular · Weiblech · Dativ | ugrenzender |
| Positiv · Singular · Weiblech · Genitiv | ugrenzender |
| Positiv · Singular · Neutral · Nominativ | ugrenzend |
| Positiv · Singular · Neutral · Akkusativ | ugrenzend |
| Positiv · Singular · Neutral · Dativ | ugrenzenden |
| Positiv · Singular · Neutral · Genitiv | ugrenzenden |
| Positiv · Plural · All Geschlechter · Nominativ | ugrenzend |
| Positiv · Plural · All Geschlechter · Akkusativ | ugrenzend |
| Positiv · Plural · All Geschlechter · Dativ | ugrenzenden |
| Positiv · Plural · All Geschlechter · Genitiv | ugrenzender |
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
d'Gemeng huet déi ugrenzend Terraine kaaft, fir d'Stadhaus ze vergréisseren
Bedeitung: contigu; limitrophe