ustachelen

Lëtzebuergesch
English
to incite (to); to instigate (to)
Français
inciter (à)
Deutsch
anstacheln

Aussprooch (IPA)

[ˈuʃtɑχələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Neologismus

Deutsch
anstacheln
Français
inciter (à) (pousser (à))
English
to incite (to); to instigate (to)
Português
incitar (a); instigar (a)
Nederlands
ophitsen; opstoken

Synonymer

stëppelen · ustiwwelen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • ugestachelt
  • ugestacheltem
  • ugestachelten
  • ugestachelter
  • unzestachelen
  • ustachelen
  • ustachels
  • ustachelt

Beispillsätz

  1. d'Schülerin huet hir Bänknopesch ugestachelt , fir mam Schwamp op de Schoulmeeschter ze schéissen

    Neologismus

    Bedeitung: inciter (à)

Konjugatioun

Infinitiv
ustachelen
Partizip
ugestachelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
stachelen un
du
stachels un
hien / hatt / si
stachelt un
mir
stachelen un
dir
stachelt un
si
stachelen un
Indikativ · Passé composé
ech
hunn ugestachelt
du
hues ugestachelt
hien / hatt / si
huet ugestachelt
mir
hunn ugestachelt
dir
hutt ugestachelt
si
hunn ugestachelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat ugestachelt
du
has ugestachelt
hien / hatt / si
hat ugestachelt
mir
haten ugestachelt
dir
hat ugestachelt
si
haten ugestachelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing ustachelen
du
géifs / géings ustachelen
hien / hatt / si
géif / géing ustachelen
mir
géifen / géingen ustachelen
dir
géift / géingt ustachelen
si
géifen / géingen ustachelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt ugestachelt
du
häss ugestachelt
hien / hatt / si
hätt ugestachelt
mir
hätten ugestachelt
dir
hätt ugestachelt
si
hätten ugestachelt
Imperativ · Present
du
stachel un!
dir
stachelt un!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →