Lëtzebuergesch
- English
- Français
- conjugué
- Deutsch
- finit; konjugiert
[finˈiːt]
| Adjektivdeklination | Lëtzebuergesch |
|---|---|
| Positiv · Singular · Maskulin · Nominativ | finiten |
| Positiv · Singular · Maskulin · Akkusativ | finiten |
| Positiv · Singular · Maskulin · Dativ | finiten |
| Positiv · Singular · Maskulin · Genitiv | finiten |
| Positiv · Singular · Feminin · Nominativ | finit |
| Positiv · Singular · Feminin · Akkusativ | finit |
| Positiv · Singular · Feminin · Dativ | finiter |
| Positiv · Singular · Feminin · Genitiv | finiter |
| Positiv · Singular · Neutrum · Nominativ | finit |
| Positiv · Singular · Neutrum · Akkusativ | finit |
| Positiv · Singular · Neutrum · Dativ | finiten |
| Positiv · Singular · Neutrum · Genitiv | finiten |
| Positiv · Plural · Alle Geschlechter · Nominativ | finit |
| Positiv · Plural · Alle Geschlechter · Akkusativ | finit |
| Positiv · Plural · Alle Geschlechter · Dativ | finiten |
| Positiv · Plural · Alle Geschlechter · Genitiv | finiter |
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
„liest“ ass eng finit Form vum Verb „liesen“
Bedeutung: finit; konjugiert