finit

Lëtzebuergesch
English
Français
conjugué
Deutsch
finit; konjugiert

Aussprooch (IPA)

[finˈiːt]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
finit; konjugiert
Français
conjugué (verbe)
Português
conjugado (flexionado)
Nederlands
vervoegd

Adjektivformen

Adjektivformen →
AdjektivformenLëtzebuergesch
Positiv · Singular · Männlech · Nominativfiniten
Positiv · Singular · Männlech · Akkusativfiniten
Positiv · Singular · Männlech · Dativfiniten
Positiv · Singular · Männlech · Genitivfiniten
Positiv · Singular · Weiblech · Nominativfinit
Positiv · Singular · Weiblech · Akkusativfinit
Positiv · Singular · Weiblech · Dativfiniter
Positiv · Singular · Weiblech · Genitivfiniter
Positiv · Singular · Neutral · Nominativfinit
Positiv · Singular · Neutral · Akkusativfinit
Positiv · Singular · Neutral · Dativfiniten
Positiv · Singular · Neutral · Genitivfiniten
Positiv · Plural · All Geschlechter · Nominativfinit
Positiv · Plural · All Geschlechter · Akkusativfinit
Positiv · Plural · All Geschlechter · Dativfiniten
Positiv · Plural · All Geschlechter · Genitivfiniter
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • finit
  • finitem
  • finiten
  • finiter

Beispillsätz

  1. „liest“ ass eng finit Form vum Verb „liesen“

    Bedeitung: conjugué

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →